แรกเกิด
จำไม่ได้ว่าตอนเกิดเป็นอย่างไร มันนานมากเล้ว รู้แต่ว่าเกิดมาเป็นเด็กผู้ชาย แม่บอกว่าเกิดที่โรงพยาบาลจุฬาฯ ดูตามใบเกิดบอกว่าเกิดตอน 10 โมงกว่าๆ พยายามถามพ่อกับแม่มาตั้งแต่เด็กว่า ทำไมตั้งชื่อว่า "อั๊ด" อ่านยาก เรียกยากน่าดู มีที่มาหรือเปล่า ก็ไม่มีคนตอบ แค่ถามว่าใครเป็นต้นคิดก็ยังไม่ยอมบอกเลย แต่ช่างเถอะ ตอนนี้ไม่อยากรู้แล้ว พอเริ่มจำความได้ก็พบว่าตัวเองอาศัยอยู่กับครอบครัว พ่อ-แม่ และน้องสาวอีก 1 คน พ่อเป็นทหารอากาศ อยู่ที่กรมสรรพาวุธ ทหารอากาศ ส่วนแม่เป็นอาจารย์ ที่คณะฟิสิกส์จุฬาฯ พ่อกับแม่เล่าให้ฟังว่า เมื่อตอนอยู่อนุบาลเคยเอาไม้กวาดไล่ตีครู ไม่ยักกะจำได้ จำได้ว่าที่บ้านเลี้ยงหมากันมาตลอด มีหมาเกิด และตายที่บ้าน หลายต่อหลายรุ่น ที่หายออกจกบ้านไปเฉยๆ ก็มี ที่บ้านทุกคนรักหมามาก ถ้าพี่เลี้ยงคนไหนไม่รักหมา ก็อยู่บ้านนี้ไม่ได้ ที่บ้านมีสัตว์หลายชนิด มีช่วงหนึ่ง พ่อกับแม่ทำฟาร์ม ไก่ ขนาดเล็กๆ มีไก่อยู่หลายร้อยตัว ผลแห่งการเลี้ยงไก่ทำให้มีขี้ไก่ออกมาเยอะ เอาไปถมที่ ต้นไม้เลยพาลเจริญงอกงามกันไปใหญ่ ที่บ้านมีต้นไม้เยอะมาก ต้นอะไรต่อต้นอะไรก็ไม่รู้ บางต้นก็ไม่รู้จัก ตอนน้ำท่วมใหญ่ ต้นไม้ตายไปเยอะมาก ต้องปลูกกับใหม่ จำได้ว่าที่บ้านมีบ่อน้ำบ่อใหญ่อยู่ ตอนเด็กๆ ก็เคยลงไปว่ายบ่อยๆ บางวันก็ไปตกปลา ในบ่อปล่อยปลานิลไว้ บางทีตกได้ตัวใหญ่ๆ เอาไปกินเป็นมื้อเย็นกันก็มี ถ้าพูดถึงเรื่องกินละก็ ถ้าเป็นพืชผักสวนครัว ธรรมดาๆ ก็มีเกือบหมด เช่น ขิง, ข่า, ตะไคร้, ใบมะกรูด, พริก หรือแม้กระทั่งมะดัน นี่ยังไม่นับพวก มะรุม, บวบ, ฟัก และอื่นๆอีกนะ หลายคนอาจจะคิดว่า สงสัยบ้านจะอยู่ต่างจังหวัด ดูบรรยากาศเหมือน แต่จริงๆ แล้วบ้านที่พูดถึงมาทั้งหมดนี้อยู่ที่ รามอินทรา ประมาณกิโลเมตรที่ 2 เมื่อก่อนก็จะดูเหมือนเป็นบ้านนอกเลย น้ำประปาก็ไม่มี มีแต่น้ำบาดาล แต่ตอนนี้มีครบแล้ว ทั้งน้ำ, ไฟ และถนนคอนกรีต เมื่อก่อนนี้อ่านเรื่อง "เมื่อคุณตาคุณยายยังเด็ก" แล้วคิดว่ามันช่างต่างกับสมัยเราจริงๆ แต่พอมาตอนนี้ เรามาเล่าถึงบ้านเรา เด็กๆ รุ่มใหม่จะว่าอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ นี้ขนาดเรายังไม่แก่เลยนะนี่ นอกจากอยู่บ้านกับอยู่ที่โรงเรียนแล้ว ก็จะไปอยู่ที่จุฬาฯ กับแม่ และน้อง ระหว่างที่อยู่ที่จุฬาฯ ก็จับกลุ่ม เล่นกับลูกๆ ของอาจารย์ฟิสิกส์คนอื่นๆ บางทีก็เล่นกันหนวกหู จนอาจารย์ผู้ใหญ่ต้องออกมาเอ็ด แต่ก็ยังเล่นกันอยู่ตลอด ตอนนั้นก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเอง จะผูกพันกับจุฬาฯ มาก วิ่งเล่นตังแต่เด็ก เรียนปริญญาตรีที่นั่น จบไปแล้วก็ยังไปบ่อยๆ อีก ถ้ามีคนถามถึงชีวิตในวัยเด็ก ก็เล่าอะไรได้ไม่มาก ลืมอะไรหลายๆ อย่างไปแล้ว รู้แต่ว่ามันเป็นช่วงเวลา ที่สนุกสนานอยู่ไม่ใช่น้อย แต่ถ้าให้กลับไปเป็นเด็กอีกก็คงไม่กลับไปแล้ว เพราะวันนี้ก็มีความสุขดีแล้ว

[ Home ] [ Poetry ] [ Profile ] [ Cool Link ]